Tijdens haar reis naar Indonesië deze zomer ontdekte ze dat het land waar haar vader ooit is geboren niet meer bestaat, behalve in herinneringen en verhalen. Als je voorbij de drukte en chaos van het leven op Java kijkt, zie je af en toe nog schimmen van het verleden. Het verleden waar thuis nooit over werd gesproken. Door zich te verdiepen in traditionele Indonesische gamelanmuziek en dit te combineren met haar Westerse achtergrond als popmuzikant, weet ze een uniek geluid neer te zetten dat een representatie is van haar eigen gemengde afkomst. Haar Nederlandse en soms Indonesische teksten zijn openhartig en persoonlijk, en menig Indo zal zich hierin kunnen herkennen.

Desirée Coumans (zangeres/muzikante) houdt van het samenbrengen van tegenstellingen. Haar muziek is nooit in één genre te vangen, omdat ze zichzelf graag uitdaagt om verschillende genres, instrumenten en invalshoeken te combineren. Onder haar alias Goldchild bracht ze bijvoorbeeld een EP uit met haar stem als enige bronmateriaal. Met de bewerkte stemsamples componeerde ze muziek die organisch, maar ook mechanisch klinkt. Een ander voorbeeld van het samenbrengen van tegenstellingen was haar album Vliegtuig van Papier, waar experimentele kinderliedjes voor volwassenen op te horen zijn. Ze had niet gedacht dat de persoonlijkste tegenstelling nu het onderwerp van haar nieuwe muziek zou worden: het samenbrengen van haar Indische en Nederlandse afkomst. Ze is gefascineerd door traditionele Indonesische gamelanmuziek en combineert dit met haar achtergrond als popmuzikant.